Πᾶν τὸ αἰτιατὸν καὶ μένει ἐν τῇ αἰτίᾳ, καὶ πρόεισιν ἐξ αὐτῆς, καὶ ἐπιστρέφει πρὸς αὐτήν. Εἰ γὰρ μόνον μένοι, οὐδὲν ἂν διέφερεν τῆς αἰτίας, ἀδιάκριτον ὄν· ἡ γὰρ πρόοδος ἅμα τῇ διακρίσει· εἰ δὲ μόνον προέῤῥει, ἀπολελυμένον ἂν ἦν αὐτῆς καὶ ἀσυμπαθές, οὐδεμίαν κοινωνίαν πρὸς τὴν αἰτίαν ἔχον. Εἰ δὲ μόνον ἐπεστράφη, πῶς ἂν τὸ μὴ ἔχον τὴν οὐσίαν ἐκ τῆς αἰτίας κατ’ οὐσίαν ἐπεστράφει πρὸς ἀλλότριον; Εἰ δὲ ἔμενε καὶ προῄει, καὶ οὐκ ἐπεστρέφετο, πῶς ἂν ἦν ἐν ἅπαντι φυσικὴ ὄρεξις τοῦ εὖ καὶ τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ἡ ῥοπὴ πρὸς τὸ γένναν; Εἰ δὲ προῄει καὶ ἐπεστρέφετο, ἀλλ’ οὐκ ἔμενεν, πῶς ἀπολελυμένον τῆς αἰτίας συνδῦναι αὐτῇ σπεύδει; Οὐ γὰρ δὴ ἥνωτο πρὸ τῆς διακρίσεως· εἰ γὰρ ἥνωτο, παντελῶς ἂν ἐν ἐκείνῳ ἔμενεν. Εἰ δὲ ἔμενεν ἢ ἐπεστρέφετο, ἀλλ’ οὐκ ἐπροῄει, πῶς ἂν τὸ διακριθὲν ἐπεστράφη; Ἡ γὰρ ἐπιστροφὴ παντὸς ἐστιν ὁμοίου τῷ λυομένῳ εἰς ἐκεῖνο, ἀφ’ οὗ κεχώρισται κατ’ οὐσίαν. Ἀλλὰ μὴν ἤτοι μόνον μένει, ἢ μόνον ἐπιστρέφεται, ἢ μόνον πρόεισιν, ἢ τὰ ἄκρα συνδυάζεται, ἢ τὸ μέσον ἑκατέρῳ τῶν ἄκρων, ἢ πάντα συνδυάζεται. Λοιπὸν ἄρα πᾶν αἰτιατὸν καὶ μένειν ἐν τῇ αἰτίᾳ καὶ πρόεισιν ἐξ αὐτῆς καὶ ἐπιστρέφει πρὸς αὐτήν.
Перевод на русский язык:
Всё причинённое (αἰτιατὸν) пребывает в своей причине, и исходит от неё, и возвращается к ней.
Ибо если бы оно только пребывало, оно ничем не отличалось бы от причины, будучи неразличимым [с ней] (поскольку исхождение сопряжено с различением).
Если же бы оно только исходило, оно было бы совершенно отъединено от неё и лишено со-чувствия (симпатии), не имея никакого общения с причиной.
Если же бы оно только возвращалось, то каким образом то, что не имеет своей сущности от причины, могло бы по своей сущности возвращаться к чему-то чуждому?
Но если бы оно пребывало и исходило, но не возвращалось, то каким бы образом в каждой вещи присутствовало естественное стремление (φυσικὴ ὄρεξις) к благобытию и Благу и устремлённость (ῥοπὴ) к своему порождающему началу?