Себеп
Əрі қарай, біз төртінші қадамға көшеміз, бұл себеп. Бізде шығармашылыққа белгілі бір себеп болуы керек. Біз алдымызға мақсаттар мен міндеттер қоюымыз керек. Бұл қадам себебін жасауды, яғни шығармашылық тапсырманы, бейсанаға көрсетуді білдіреді. Өздеріңіз білетіндей, адамның ойы (ішкі сөзі + қиялдағы бейнесі) екі деңгейде жұмыс істейді, ақыл мен бейсана. Мұхит сияқты, сана біртұтас, бірақ екі түрлі ағымнан тұрады. Ақыл «ойлайды», ал бейсана «дəлелдейді». Əр адам өз ісімен айналысады, ал бейсана, сенімді дəлелдеу үшін қандай ойлар басым болады, соған мəн береді. Екіншісінің міндеті – іс жүзінде біріншісінің дұрыстығын дəлелдеу. Ал сенімнің міндеті түсініктің дұрыстығын дəлелдеу.
Егер біз ақылдың қазіргі деңгейінедегі бейсананы тыңдамасақ, онда біздің ойларымыздың жалғыз көзі қоршаған орта болады. Максималды нəтижеге жету үшін интуитивті (сізге керек, қажет) білім мен саналы, ерікті түрде бейсана бағдарламалауын, өзіңіз ж/е өмір туралы көзқараспен біріктіру қажет. Сіз бейсана табиғаты бойынша шығармашылық болғандықтан, ондағы барлық ойлар, бейнелер, эмоционалды əсерлер мен сенімдер кез-келген уақытта жадта қайта тірілуі мүмкін екенін түсінуіңіз керек. Бұл қандай да бір импульстің əсерінен болады жəне бұл бейсана процесі қоздырғыштардың әсерінен пайда болады. Ойлардың өздері үлкен күшке ие, яғни олар ерік-жігерді жеңе алады, өзгерістерге төтеп бере алады. Сондықтан сіз өзіңіздің өіміріңізді өзгерту туралы шешім қабылдағаннан кейін, əдетте, өз қабілеттеріңізге күмəн тудыратын ішкі қарсылық пайда болады. Оны жеңудің ең жақсы тəсілі – онымен күресу емес, оны қауіпті деп қабылдау жəне оны ұмытып кету. Күмəн мен белгісіздік туралы ойлар сіз оларға күш бергенше əлсіз болады. Егер сіз оларды орта арқылы қызықтырмасаңыз, олар ешқандай зиян келтіре алмайды жəне назардан тыс қалып, біртіндеп жоғалады. Енді «Қош бол бақытсыздық» деп айтуыңызға болады.