Неліктен адамдардың көпшілігі өмірден ең жаман нəрсені күтеді жəне біз неге қиындықтар мен қателіктерге тап боламыз деп ешқашан ойламадыңыз ба? «Басыңа түссе көрер едім деп» адамдар неге айтады? Қорқыныш пен уайым – бақытқа жету жолында бастан кешуге тура келетін бақытсыздықтар үшін төлеу керек баға. Тіпті күмəнданбаңыз: бақытпен қатар бақытсыздықтың да артықшылықтары бар. Бақытсыздық – сынақ, ал сынақтың пайдасы адамды шыңдайды. Біздің қоғамда сыналу əдеттегідей жүзеге асады. Бұл тіпті құпталады және бір-біріне сабр тілейді! Мүмкін сіздің бүкіл сенім жүйеңіз осыған негізделген шығар. Сіз біздің махаббат əндерімізде, ақындардың өлеңдерінде қанша мұң мен уайым болғанын байқадыңыз ба? Сізге бұл жол қалай: «Менімен болған ең жаман нəрсе – бұл менің өмірімдегі ең жақсы нəрсе»? Ең танымал суреттер қайғы-қасірет туралы, ал ең танымал əндер – жалғыздық, қосылмай қалған махаббат жайлы. Төсекке жатқанда, біз жұмыстан шығу, ауырып қалудан қорқу, жақын адамыңызбен қоштасу көріністерін ақылмен ойнаймыз. Бұл деструктивті əдеттен арылу үшін біз саналы шешім қабылдауға жəне ең нашар үміттерімізден бас тартуға болатындығын түсінуіміз керек. Мен проблемаларды елемеу керек деп айтпаймын, өйткені бүгінгі қиындықтарды жеңу болашақ сəттілік үшін өте маңызды. Бірақ оларды мүмкін қиындықтар туралы ойлармен емес, жеңіл баспен шешкен дұрыс. Бұл сізге көп даналық пен ақыл-ой күшін табуға мүмкіндік береді. Бүгінгі қиындықтарды жеңу болашақтағы сəттіліктің кепілі.
УАЙЫМ ШЫНЖЫРЫНАН БОСАП ШЫҒЫҢЫЗ
Үнемі алаңдаушылық қауіпті, өйткені біз болжанған қиындықтарды, олардың шынымен болуын күтпей-ақ бастан кешіреміз. Кейіннен жағдай əдетте біз ойлағандай апатты болмай шығады. Яғни, біз өзімізге ең жаман тілек тілегендей боламыз. Бəрі ойдағыдай болса да, біз жақында бір жамандық, жеңіліс, сəтсіздік, жоғалтулар болады деп уайымдап алаңдаймыз. Біз əдемі қарым-қатынасты қорқынышыпен жоямыз, біз керемет жұмысты уайыммен жоғалтып аламыз. Мазасыздық пайда болғаннан кейін өзіңізден: «Менің уайымдарымның пайдасы бар ма? Олар нені өзгертеді немесе қорқыныштан туындаған – жоғалту, жалғыз қалу, қабылданбау, сəтсіздікке ұшырау немесе болашақта бірдеңе ұшырау туралы ойлағаным бекер емес па?» Өз уайымдарыңызды жасырмаңыз жəне оларды елес ретінде қабылдаңыз. Сіз оларға өмір беріп, күш бергенге дейін олар жоқ. Шындығында, алаңдаушылық мүлдем мағынасыз. Неліктен біз ең жаманына сенуге бейімбіз, ең жақсысына емес. Неліктен біз қисынсыз растамалар жасаймыз жəне өзімізге қиындықтар туғызамыз?